Terugblik op het leven van Evert Mari de Bruin.

Jezus zei: Ik ben de opstanding en het leven; wie in mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven. Johannes 11 vers 25.
Op vrijdag 12 maart 2021 was de dankdienst voor het leven van Evert de Bruin, de man van Gerda, de vader van Evert-Jan, Martien en Daniël, de schoonvader van Jasmijn, Eveline en Gemma en de opa van Hannaleen, Tiemen, Samuel, Joram, Naomi, Adajah, Eliora en Rafaël. Evert werd op 17 januari 1954 geboren in ’s – Gravenzande, als tweede in een echt jongensgezin. Evert heeft jarenlang als timmerman gewerkt, is ook leermeester in de bouw geweest en bouwkundig inspecteur. Hij was 18 jaar toen hij Gerda leerde kennen. Ze kwamen beiden uit een christelijk gezin, gingen samen naar de CJV en deden, nog voor hun trouwen, samen belijdenis van hun geloof. Ze trouwden op 31 maart 1978.
God heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in hun levens. Toch spraken ze pas later over een lévend geloof, nadat ze, kort na elkaar, écht hun hart aan de Heer Jezus hadden gegeven. Vanaf dat moment kwam het sterke verlangen bij Evert naar bijbeltraining. Dat heeft hij op
veel avonden en zaterdagen gedaan en op veel verschillende plekken. Hij hield deze kennis niet voor zichzelf, maar gaf dit ook weer door aan anderen. Hij is zondagschool meester geweest, gaf catechisatie, heeft 18 jaar jeugdkerk gegeven, was toeruster voor groeigroepen en gaf ontelbare Bijbelstudies. Het mooie is dat hij geen theoretische kennis doorgaf, maar dat hij sprak vanuit het kennen van God de Vader en zijn relatie met Hem. Dat werd opgemerkt en daarom bleef men graag terugkomen. Evert zong als kleine jongen al graag en had een prachtige stem die hij heeft laten horen bij jongerenkoor Asothéba, het koor Reveil, de interkerkelijke lofprijsavonden, in de band van De Nieuwe Rank, de zomerzang avonden en tot slot in het CRM mannenkoor. Verder was hij een man van gebed en daardoor bij allerlei gebedsinitiatieven betrokken, zoals de week van gebed en de nacht van gebed voor de vervolgde kerk. Evert leefde, samen met zijn Gerda, vanuit geloof. Het was een verlangen van binnenuit, waarom hij deed wat hij deed. Het is ook vanuit zijn geloof, zijn volste vertrouwen in zijn Hemelse Vader, dat hij zijn leven én zijn sterven in Gods handen kon leggen, toen hij twee jaar geleden te horen kreeg dat hij blaaskanker had, met uitzaaiingen. Hij wist dat voor God niks onmogelijk was en strekte zich uit naar genezing. Maar als het toch anders zou zijn, dan wist hij dat zijn leven geborgen was bij God de Vader. Het was zo waardevol dat hij daar heel open over kon praten. Evert wist dat als hij hier
afscheid moest nemen van zijn geliefden, dat God dan voor hen zal zorgen. Op zondag 7 maart 2021 is hij thuis gehaald door zijn Hemelse Vader. We zijn intens verdrietig dat hij, net een jaar met pensioen, is overleden. Hij had nog zoveel te geven. Maar we kijken vol dankbaarheid terug op zijn leven, voor alle liefde en hoop die Evert heeft gegeven aan zijn gezin en aan anderen. In de woorden van Evert: “Alle lof en eer voor mijn geweldige Heer!”
Dineke van der meer