En bid tot je Vader’

DOOR JOS DOUMA | Hoe kan deze periode waarin we nu leven (ook) een periode van gebed, bezinning en rust worden? Dat valt nog niet mee. Het is makkelijker om je druk te maken, met van alles bezig te zijn, het nieuws te blijven volgen dan ophouden, stil worden, gewoon even gaan zitten, niks doen, en misschien ook bidden. Dat vind ik ook moeilijk.
Toch hoop ik dat er in de loop van de komende dagen en weken wel momenten komen van stil zijn, me terugtrekken, bezinnen, God zoeken en gevonden worden.
En ik geloof dat Jezus’ oproep die zo in het centrum van de Bergrede staat ons echt de weg wijst:
Als jullie bidden, trek je dan in je huis terug, sluit de deur en bid tot je Vader, die in het verborgene is. En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.
De Vader verlangt naar ons
Ja, Jezus wil graag dat we de Vader ontmoeten. Als we ons terugtrekken in ons huis en de deur sluiten, dan is het doel daarvan: het Vaderhart leren kennen, ervaren dat er een Vader is die ons kent en die ons liefheeft. Misschien moeten we eerst contact maken met ons verlangen naar de Vader, zodat dat verlangen ons beweegt om stil te worden en te stoppen met doen en praten en denken en alleen nog maar te zijn, aanwezig te zijn bij onze Vader.
Want de Vader verlangt naar ons! Laat dat even te je doordringen. De Vader verlangt naar jou. Hij wil je ontmoeten en je geven wat je nodig hebt: rust, vertrouwen, overgave, geloof, liefde. Jezus leert ons niet voor niks om, als we dan in onze binnenkamer zijn, te zeggen: ‘Onze Vader in de hemel’. We hoeven zelf onze woorden niet te bedenken. Soms weten we ook gewoon niet wat we nu weer moeten bidden. Hoeft ook niet. De Vader weet alles al. We hoeven alleen maar te zeggen: ‘Onze Vader in de hemel’.
Stil worden
En dan stil worden. En als je merkt dat je toch weer met van alles bezig gaat in je hoofd, dan gewoon eenvoudig terugkeren naar die eenvoudige woorden: ‘Onze Vader in de hemel’.
Misschien kun je dat nu ook daadwerkelijk doen. Even stil gaan zitten achter je laptop, of met je smartphone in de hand. Stil worden. Alles even loslaten. En zachtjes zeggen (of alleen van binnen, in je hart): ‘Onze Vader in de hemel’.
Je hoeft niks te vragen of te zeggen. Het gaat er gewoon om dat je tot rust komt bij de Vader. Dat je je naar hem toe wendt, je realiseert dat hij aanwezig is, en voor je zorgt, en van je houdt, en je rust wil geven.
Misschien is dit nieuw voor je, omdat je denkt dat bidden per definitie betekent dat je woorden en zinnen gebruikt om van alles tegen God te zeggen en aan hem te vragen. En zeker, dat mag er ook zijn. Maar het hoeft niet. Bidden is ook en misschien zelfs wel allereerst: je bewust worden van de aanwezigheid van God, je toewenden naar je hemelse Vader en stil aanwezig zijn in zijn aanwezigheid.
Vader, hier ben ik.
Ik word stil in uw aanwezigheid.
Onze Vader in de hemel.